Ζωμός λαχανικών

Η σημερινή συνταγή είναι λίγο ιδιάζουσα γιατί δεν αποτελεί ουσιαστικά φαγητό αλλά χρησιμοποιείται ως βάση για άλλα φαγητά. Πολλά φαγητά απαιτούν για τη συνταγή τους ζωμό λαχανικών. Υπάρχει ο εύκολος και ο πιο δύσκολος τρόπος να τον φτιάξει κανείς. Ο εύκολος είναι να τον αγοράσει έτοιμο από κάποιο σουπερμάρκετ. Ο άλλος είναι να τον κάνει ο ίδιος και να τον αποθηκεύσει στο ψυγείο για μελλοντική χρήση. Αφορμή στάθηκε συνταγή για παντζαρόσουπα που στείλανε την οποία θα δούμε σε επόμενη ανάρτηση.

Υλικά

2 ξερά κρεμμύδια

2 πράσα

1 καρότο

250 ml λευκό κρασί

ματσάκι μυρωδικών (σέλινο, μαϊντανό, θυμάρι κτλ)

10 κόκκοι μαύρο πιπέρι

Πλένουμε και κόβουμε τα υλικά μας σε χοντρά κομμάτια. Βάζουμε σε μια κατσαρόλα 4 κούπες νερό και ρίχνουμε τα υλικά. Αφήνουμε να πάρουν βράση. Έπειτα χαμηλώνουμε με ανοιχτό καπάκι και υπολογίζουμε το νερό να έχει κατέβει περίπου στα 2/3 της αρχικής ποσότητας.

Σουρώνουμε τα λαχανικά και κρατάμε το ζουμί - αυτό ήταν το ζητούμενο εξαρχής. Αφήνουμε λίγο να κρυώσει και το βάζουμε στο ψυγείο για να διατηρηθεί. Εναλλακτικά, μπορούμε να βάλουμε τον ζωμό στην κατάψυξη για μελλοντική χρήση. Διατηρείται αρκετό καιρό και σίγουρα έχει καλύτερη γεύση απ'το να χρησιμοποιήσουμε έτοιμο!

ΥΓ Τα λαχανικά που περισσεύουν αρκετός κόσμος τα πετάει. Επειδή τα λυπήθηκα εξαρχής, έκανα τα εξής: πρόσθεσα στο αρχικό μείγμα μία επιπλέον κούπα νερό (5 κούπες δηλαδή). Στο μείγμα έριξα και 2 πατάτες χοντροκομμένες. Όταν σούρωσα τα λαχανικά κράτησα και λίγο νερό και έτσι είχα για μεσημεριανό μία ωραιότατη σούπα λαχανικών! Υπερβιταμίνωση κανονική! Τον υπόλοιπο ζωμό τον φύλαξα για την παντζαρόσουπα.

Μοσχάρι κοκκινιστό

Μία συνταγή που μπορεί να φαίνεται δύσκολη, στην πράξη όμως δεν είναι τόσο.

Υλικά
600 γρ μοσχάρι κομμένα σε μεγάλα κομμάτι
1/2  pummaro
1 κρεμμύδι μεγάλο
μισή πιπεριά
λάδι
αλάτι
πιπέρι
1 ξύλο κανέλλα*

Ξεπλένουμε το μοσχάρι και στο σκουπίζουμε με χαρτί κουζίνας.

Βάζουμε στην κατσαρόλα λάδι και το ζεσταίνουμε λίγο. Μετά ρίχνουμε το κρέας και το γυρίζουμε μέχρι να ροδίσει.

Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και την πιπεριά και τα ρίχνουμε στο κρέας. Ανακατεύουμε μέχρι να μαραθούν.

Ρίχνουμε 1 ποτήρι νερό, κατεβάζουμε στο 4/12 (ανάλογα την κουζίνα) και κλείνουμε την κατσαρόλα για μία ώρα περίπου. Ενδιάμεσα ελέγχουμε διαρκώς μήπως τελειώσει το νερό.

Ανοίγουμε την κατσαρόλα, δυναμώνουμε λίγο την φωτιά και ρίχνουμε το pummaro. Εναλλακτικά μπορούμε να βάλουμε φρέσκια ντομάτα. Προσθέτουμε λίγο λάδι, αλάτι και πιπέρι.

*Αν θέλουμε, βάζουμε και ένα ξύλο κανέλλα για να δώσει πιο έντονη γεύση.

Κλείνουμε το καπάκι και χαμηλώνουμε την φωτιά. Επειδή το μοσχάρι είναι γενικά σκληρό κρέας, αφήνουμε να βράσει για άλλα 3/4 της ώρας περίπου. Αν δεν έχει πήξει η σάλτσα, το αφήνουμε ανοιχτό να βράσει για λίγο.

Σερβίρουμε με πατάτες τηγανητές, μακαρόνια, ρύζι, κριθαράκι.

Καλή μας όρεξη!

ΥΓ Μυστικάκι από την ζουζούνα: βάζουμε μαζί με το πουμαρό, 1 κουταλιά γλυκού, αραιωμένο σε  νερό, πελτέ και αν βάλουμε φρέσκια ντοματούλα, βάζουμε και 1 κουτ. γλυκού ζαχαρίτσα...γιατί η ντοματούλα απο φυσικού της "ξυνίζει". Ευχαριστούμε ζουζούνα!

Μακαρόνια με μανιτάρια και πιπεριά

Οι γιορτές φτάνουν σιγά-σιγά στο τέλος τους. Καλά περάσαμε, καλά φάγαμε - το δεύτερο κυρίως. Τα κρεατικά καταναλώθηκαν μετά μανίας, οπότε καλού-κακού να αναβάλουμε τις εξετάσεις χοληστερίνης για εύλογο χρονικό διάστημα. Ώρα για συνταγή πιο ελαφριά και με απουσία κρέατος.

Υλικά για 2 άτομα

1/2 πακέτο μακαρόνια της αρεσκείας μας

1 μικρό κρεμμύδι

4-5 μανιτάρια φρέσκα

1 πράσινη πιπεριά μεγάλη

2 ντομάτες

Αλάτι-πιπέρι-λίγο λάδι

Ας καταπιαστούμε με την σάλτσα αρχικά. Αρχικά ψιλοκόβω το κρεμμύδι (αν έχουμε Multi ακόμη καλύτερα). Έπειτα το ρίχνουμε στο τηγάνι με λίγο λάδι και ανάβουμε το μάτι.

Ενδιάμεσα πλένουμε καλά τα μανιτάρια και τα σκουπίζουμε να στραγγίξουν. Τα κόβουμε λεπτές φέτες.

Κόβουμε επίσης και τις πιπεριές σε λεπτές φέτες.

Τρίβουμε και τη ντομάτα στο multi ή αλλιώς σε μικρά κομμάτια.

Όλα αυτά καλό είναι να είναι έτοιμα από πριν για όσους από εμάς δεν έχουμε συνηθίσει τους χρόνους - εγώ πάντως έτσι το κάνω για να'μαι σίγουρος.

Όταν ροδίσει το κρεμμύδι ρίχουμε μέσα τα ψιλοκομμένα μανιτάρια και την πιπεριά.

Με το που αρχίσουν να μαραίνονται, προσθέτουμε τις ψιλοκομμένες ντομάτες, αλάτι-πιπέρι.

Αφήνουμε να βράσουν για 7' με 8' περίπου.

Έπειτα σκεπάζουμε και το κατεβάζουμε στα 4/12.

Όταν βλέπουμε ότι δένει η σάλτσα, την οποία ανακατεύουμε ελαφρώς να μην κολλήσει, βάζουμε και τα μακαρόνια παράλληλα να βράσουν. Σε μια κατσαρόλα γεμίζουμε με νερό πάνω απ'τη μέση. Αν θέλουμε, προσθέτουμε λίγο αλάτι και λάδι. Όταν αρχίσει να κοχλάζει, ρίχνουμε μέσα τα μακαρόνια και ανακατεύουμε, με τη φωτιά στα 9/12.

Στο τέλος σουρώνουμε τα μακαρόνια και προσθέτουμε την σάλτσα στο πιάτο. Όση σάλτσα μας περίσσεψε μπορούμε να την ρίξουμε μέσα σε κατσαρολάκι με τα μακαρόνια για μια έκτακτη λιγούρα αργότερα!

Καλή μας όρεξη!

Τραχανάς ξινός της γιαγιάς Βάγιας

Οι γιαγιάδες σίγουρα αποτελούν καλή πηγή παραδοσιακών συνταγών. Και κυρίως γεύσεων που τις έχουμε μάθει από μικροί. Μία από τις αγαπημένες μου γεύσεις είναι ο τραχανάς. Αναφέρομαι στον ξινό τραχανά, γιατί υπάρχει και ο γλυκός. Για να δούμε πώς τον κάνει η γιαγιά μου η Βάγια.

Υλικά για 2 μερίδες
μισή κούπα ξινό τραχανά
λίγο ελαιόλαδο
αλάτι
φέτα
μερικές φέτες ψωμί

Ρίχνουμε στην κατσαρόλα λίγο λάδι με μισή κούπα τραχανά για να κάψει περίπου σε ένταση 9/12 (ρυθμίζουμε ανάλογα με την κουζίνα).

Ανακατεύουμε τον τραχανά μέχρι να ψιλοκοκκινήσει. Είναι σημαντικό να τον ανακατεύουμε γιατί ο τραχανάς έχει την τάση να σβωλιάζει.

Όταν ροδίσει, ρίχνουμε νερό. Για μισή κούπα τραχανά, υπολογίστε 3 κούπες νερό.
Ανακατεύουμε συνέχεια και χαμηλώνουμε την φωτιά στα 4/12.
Μετά από 3 λεπτά περίπου το μισοσκεπάζουμε. Όταν πέσει ο βρασμός, το σκεπάζουμε και το αφήνουμε για 10 λεπτά περίπου.
Μετά, ρίχνουμε μέσα αλάτι και την φέτα κομμένη σε μικρά κομμάτια και κλείνουμε το μάτι. Αφήνουμε για άλλα 5 λεπτά.

Σερβίρεται ζεστό σε βαθύ πιάτο που έχουμε ήδη κόψει μπουκιές ψωμί.

Αφιερωμένο στην γιαγιά Βάγια που μου μετέφερε την συνταγή και μου έστειλε και τον τραχανά. Να'σαι καλά γιαγιά και καλή μας όρεξη!

Επιπλέον χρήσεις του ελληνικού καφέ

Ο ελληνικός καφές, ειδικά όταν είναι φρεσκοκομμένος, έχει ιδιαίτερο άρωμα. Ακόμη και όσοι δεν τον πίνουν, ομολογούν ότι η μυρωδιά που αναδύεται από ένα σακουλάκι ελληνικό καφέ είναι σίγουρα ιδιαίτερη. Η συνηθισμένη του χρήση είναι να τον πιείς στο ποτήρι... Υπάρχουν όμως και άλλες χρήσεις;

Συχνά-πυκνά τα ψυγεία μας γεμίζουν μυρωδιές είτε από φαγητά είτε γενικότερα. Μυρωδιές που δύσκολα φεύγουν καθότι είναι ελαφρώς αντιοικονομικό και αντιοικολογικό να έχουμε την πόρτα ανοιχτή να αερίζεται. Ένα σακουλάκι ελληνικό καφέ στο ψυγείο μπορεί να βοηθήσει. Έχει την ιδιότητα να ελαχιστοποιεί τις μυρωδιές. Τώρα πώς ακριβώς γίνεται αυτό δεν μπορεί κανείς να πει με ακρίβεια. Εφαρμόστε το πάντως.

Επίσης, όταν κόβουμε κρεμμύδια, σκόρδα κτλ τα χέρια μας έχουν την τάση να μυρίζουν όσο και αν τα πλένουμε. Τρίβοντας τα χέρια μας με μια πρέζα ελληνικό καφέ, η κρεμμυδίλα απομακρύνεται. Η ιδιαιτερότητα της μυρωδιάς του καφέ χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιϊα. Οι αισθητήρες της μύτης μετά από 2-3 αρώματα δεν μπορούν εύκολα να ξεχωρίσουν τις διαφορές. Οπότε μετά από τρεις εναλλαγές οι ειδικοί ουδετεροποιούν τις μυρωδιές μυρίζοντας για μερικά δευτερόλεπτα κομμένο καφέ! Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει αν έχουμε την αίσθηση έντονης μυρωδιάς χωρίς προφανή αιτία. Μυρίστε άφοβα!

Τέλος, το ίζημα (κατακάθι) που περισσεύει από τον ελληνικό καφέ αποτελεί πρώτης τάξης λίπασμα. Γι αυτό λοιπόν αδειάστε το στις γλάστρες σας αντί για τον νεροχύτη.

Αυτά για τις επιπλέον χρήσεις του ελληνικού καφέ. Αν έχετε να προσθέσετε κάποια, ευπρόσδεκτοι!

ΥΓ Για την προέλευση του καφέ ερίζουν χώρες. Στην Τουρκία λέγεται τούρκικος, εδώ ελληνικός, στην Κύπρο κυπριακός, στην Αίγυπτο αραβικός και πάει λέγοντας. Το θέμα δεν είναι πως θα τον πεις, αλλά πώς θα τον πιεις...