Γάλα από αμύγδαλο...

...ή αλλιώς αμυγδαλόγαλα. Υπάρχουν αρκετοί που υποστηρίζουν ότι το αγελαδινό γάλα δεν είναι ό,τι καλύτερο για τον ανθρώπινο οργανισμό, ενώ άλλοι έχουν δυσανεξία στη λακτόζη. Άλλοι πάλι επιμένουν σε φυτικά προϊόντα χωρίς πολλή επεξεργασία. Τέλος, υπάρχουν ορισμένοι που αναζητούν απλώς ένα δροσερό και διαφορετικό ρόφημα. Ξεκινώντας από σχετική αναφορά του theocoach, ρώτησα την πάλαι πότε φανατική υγιεινίστρια (αν υπάρχει ο όρος) γιαγιά σχετικά με αυτό. Παρεμπιπτόντως το ήξερε και μου είπε την απλή και εύκολη συνταγή.

Υλικά

1 ποτήρι αμύγδαλα (όχι καβουρντισμένα, όχι αλατισμένα) για κάθε 2 περίπου ποτήρια αμυγδαλόγαλα

λίγη κανέλα (καλύτερα από τριμμένο ξύλο)

εναλλακτικά, προσθέτουμε μέλι ή ό,τι άλλο θέλουμε.

Αφήνουμε τα αμύγδαλα σε ένα μπωλ με νερό για 12 ώρες περίπου.

Μετά τις 12 ώρες τα στραγγίζουμε και τα χτυπάμε στο multi με 2 ποτήρια νερό βρύσης (ορισμένοι λένε ότι το αποσταγμένο είναι καλύτερο αλλά και το βρύσης μια χαρά κάνει τη δουλειά του).

Στραγγίζουμε κατά προτίμηση με τουλπάνι (λεπτό και αραιοϋφασμένο κομμάτι υφάσματος). Αν δεν έχουμε τουλπάνι, ένα κομμάτι τούλι θα κάνει τη δουλειά του. Ακόμη και αυτό να μην έχουμε ένα απλό σουρωτήρι πάλι μια χαρά μας κάνει, αρκεί να έχουμε υπομονή να επαναλαμβάνουμε την διαδικασία μέχρι να τελειώσει το μείγμα.

Αφήνουμε στο ψυγείο για 2-3 ώρες περίπου να δροσίσει.

Προσθέτουμε λίγη κανέλα, κατά προτίμηση από τριμμένο ξύλο. Για να το νοστιμέψουμε, μπορούμε να προσθέσουμε ό,τι υγιεινό θέλουμε - μέλι, χυμό ρόδι ακόμη και λίγο λεμόνι.

Διατηρείται στο ψυγείο για 2-3 μέρες το πολύ. Απολαύστε!

ΥΓ Γάλα μπορεί να γίνει και από άλλους ξηρούς καρπούς.

ΥΓ1 Τα τριμμένα αμύγδαλα που περίσσεψαν δεν τα πέταξα, θα τα χρησιμοποιήσω στην ζαχαροπλαστική ως τρίμμα σε κέικ.

Ρεβυθοκεφτέδες

Χωρίς ιδιαίτερο λόγο μου είχε κολλήσει εδώ και καιρό στο μυαλό να δοκιμάσω να κάνω ρεβυθοκεφτέδες. Εννοείται ότι αληθινός κεφτές είναι αυτός με το κρέας, εντούτοις οι διάφορες παραλλαγές είναι γευστικές. Έψαξα αρκετές συνταγές στο Ίντερνετ πριν καταλήξω στην εκτέλεση της Betty's Cuisine - με κάποιες παραλλαγές.

Υλικά

μισό κιλό ρεβύθια (ένα σακουλάκι δηλαδή)

2-3 μικρά κρεμμυδάκια

1 ξερό κρεμμύδι

άνηθο-μαϊντανό-δυόσμο-μαντζουράνα και γενικά ό,τι μυρωδικά θέλετε

2 σκελίδες σκόρδο

αλάτι-μαύρο και κόκκινο πιπέρι

ελαιόλαδο

1 κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις (εδώ θα το χρησιμοποιήσουμε για τηγάνισμα)
προαιρετικά λεμόνι

Βάζουμε τα ρεβύθια να φουσκώσουν σε νερό για τουλάχιστον 12 ώρες. Σε ορισμένες συνταγές προσθέτουν και σόδα, σαν πρώτη φορά είπα να μην το δοκιμάσω. Προσωπικά, τα έβαλα να μουλιάσουν μιάμιση περίπου ημέρα και μου έκανε εντύπωση πόσο νερό ήπιαν!

Την επόμενη ημέρα, ξεπλένουμε τα ρεβύθια και τα βάζουμε στο multi για πολτοποίηση. Προσοχή να τα βάζουμε λίγα-λίγα γιατί αν πέσουν πολλά δεν θα πολτοποιηθούν σωστά. 2 χούφτες περίπου τη φορά είναι εντάξει.

Για να δέσει καλύτερο το μείγμα αλλά και για να πάρουν γεύση από νωρίς, τα πολτοποίησα στο multi μαζί με τα μυρωδικά και τα κρεμμύδια που ήδη είχα κόψει σε μικρά κομμάτια. Έτσι έγιναν ένα μείγμα εξαρχής ομοιογενές.

Έπειτα τα βάζουμε σε μεγάλο μπωλ όπου αρχίζει το "παίδεμα", το ανακάτεμα δηλαδή. Κατά την διάρκεια του ανακατέματος, προσθέτουμε το αλάτι και τα πιπέρια μας σε δόσεις αλλά και αλεύρι για να σφίξει. Μη φοβηθείτε τα μπαχάρια και το αλάτι - ειδικά το δεύτερο είναι το κομμάτι που την πάτησα και βγήκαν κάπως ανάλατοι.

Αφού τελειώσει το ανακάτεμα, βάζουμε το μπωλ στο ψυγείο να ξεκουραστεί και να σφίξει περισσότερο. Μισή ώρα συνήθως αρκεί.

Σε ταψάκι ή πιάτο μεγάλο βάζουμε το αλεύρι και αρχίζουμε το ζύμωμα των κεφτέδων. Το σχήμα που τους έδωσα στην συγκεκριμένη εκτέλεση θυμίζουν τα κυπριακά κουπέπια - για όποιον γνωρίζει. Πολύ παίδεμα το άτιμο το ζύμωμα, πάντως. Ειδικά το αλεύρι κολλάει στα χέρια, γι αυτό και δεν υπάρχουν φωτογραφίες από το στάδιο αυτό!

Ήδη έχουμε βάλει αρκετό λάδι στο τηγάνι και το καίμε καλά. Ρίχνουμε σιγά-σιγά τους κεφτέδες, οι οποίοι πρέπει να κολυμπάνε στο λάδι, γι αυτό καλύτερα να είναι ελαιόλαδο.

Τηγανίζουμε και από τις δύο πλευρές. Το επιθυμητό χρώμα είναι καφετί, όχι πολύ σκούρο όμως. Σε κάθε φουρνιά ρεβυθοκεφτέδων ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε και άλλο λάδι, αφού οι κεφτέδες το πίνουν μετά βουλιμίας!

Δίπλα στο τηγάνι έχουμε ταψάκι ή δίσκο με απορροφητικό χαρτί πάνω ώστε να στραγγίσουν.

Νηστίσιμο φαγητό γι αυτούς που το επιθυμούν. Για καλύτερη γεύση, σερβίρεται σε κάθε μπουκιά με χυμό από λεμόνι.

Καλή μας όρεξη!

Γαριδομακαρονάδα

Επειδή η κρεατοφαγία υποτίθεται ότι έχει τελειώσει - τουλάχιστον μέχρι το Πάσχα - ας δούμε μια συνταγή κάπως νηστίσιμη. Η συνταγή και η εκτέλεση είναι προσφορά του φίλτατου Alej, τον οποίο και ευχαριστούμε.

Υλικά

ζυμαρικά mini Fussili

2-3 ντομάτες ώριμες αποφλοιωμένες

γαριδάκι καθαρισμένο

1 κρεμμύδι τριμμένο

μια σκελίδα σκόρδο

λάδι-πιπέρι-αλάτι

σάλτσα καυτερής πιπεριάς

ρίγανη-κέτσαπ-πάπρικα-κανέλα

1 ποτήρι λευκό κρασί

Ξεπλένουμε τις γαρίδες και τις βάζουμε να πάρουν μια βράση, για να παραμείνουν μαλακές. Μόλις πάρουν βράση τις στραγγίζουμε.

Σε ένα κατσαρολάκι ρίχνουμε λίγο λάδι και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο. Έπειτα ρίχνουμε τις γαρίδες και σβήνουμε με λευκό κρασί.

Μόλις πιει το κρασί, προσθέτουμε την τριμμένη ντομάτα, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, αλάτι, λίγη ρίγανη, κέτσαπ και λίγη ζάχαρη (αν θέλουμε να γλυκίζει), πάπρικα, κανέλα και την σάλτσα καυτερής πιπεριάς.

Αφήνουμε να σιγοβράσει σε χαμηλή φωτιά μέχρι να δέσει η σάλτσα.

Τα ζυμαρικά τα βράζουμε με τον γνωστό τρόπο και σερβίρουμε μαζί με την σάλτσα.

Καλή μας όρεξη!

Σολομός α λα τηγανιά

Γρήγορη και εύκολη έμπνευση για σολομό στο τηγάνι, καθώς και υγιεινή - όσο μπορεί να είναι δηλαδή.

Υλικά

4 κομμάτια σολομού φιλέτο (ΙΚΕΑ)

1 πράσινη πιπεριά

1 ώριμη ντομάτα

1 καυτερή πιπεριά

1 σκελίδα σκόρδο

αλάτι-μαύρο και κόκκινο πιπέρι

1 λεμόνι

1 πορτοκάλι

2 κουταλιές λάδι

1 κουταλιά σάλτσα σόγιας

2 κουταλιές μουστάρδα (είναι βαρύ ψάρι ο σολομός)

Ξεπαγώνουμε τον σολομό. Κόβουμε σε μικρά κομμάτια.

Σε ένα μπολ βάζουμε τα κομμάτια του σολομού, την καυτερή πιπεριά ψιλοκομμένη, τον χυμό του λεμονιού, τον χυμό του πορτοκαλιού, το λάδι, την σάλτσα σόγιας, την μουστάρδα και ανακατεύουμε. Προσθέτουμε και τα μπαχαρικά μας. Αφού ανακατέψουμε καλά, βάζουμε το μπολ στο ψυγείο για κανένα δίωρο να πήξει.

Ψιλοκόβουμε το σκόρδο, την πράσινη πιπεριά και την ντομάτα. Βγάζουμε το μπολ από το ψυγείο. Ρίχνουμε 2 κουταλιές από τον ζωμό στο τηγάνι γνωστής εταιρείας (1+1=4) και το ανάβουμε να κάψει. Τσιγαρίζουμε σκόρδο-ντομάτα-πιπεριά. Αφού μαραθούν, προσθέτουμε τα κομμάτια σολομού μαζί με την σάλτσα από το μαρινάρισμα. Κατεβάζουμε το μάτι στο μισό και σκεπάζουμε με το καπάκι και αφήνουμε να πιει ο σολομός τα ζουμιά, για περίπου 15' ώστε να μην γίνει πολύ σκληρός ο σολομός.

Καλή μας όρεξη!

Συνδυάζοντας τα όσπρια

Τα όσπρια αποτελούν πολύ καλή πηγή φυτικών πρωτεϊνών, ασβεστίου, σιδήρου, βιταμινών και πολλών άλλων θρεπτικών στοιχείων. Μέχρι πρόσφατα ήταν από πολλούς περιφρονημένα, τον τελευταίο καιρό ελέω κρίσης και υγιεινής διατροφής επανέρχονται στο τραπέζι μας. Με τι συνδυάζονται όμως τα όσπρια ώστε να έχουν καλύτερο αποτέλεσμα; Πολλά από τα πράγματα που έκαναν οι γιαγιάδες και οι μητέρες μας έχουν την εξήγησή τους.

Γνωρίζουμε ότι οι κυρίως οι φακές, αλλά και άλλα όσπρια, είναι πλούσια σε σίδηρο. Ο σίδηρος όμως αυτός δεν είναι τόσο εύκολα απορροφήσιμος από τον οργανισμό μας. Για να αυξήσουμε την πρόσληψη σιδήρου πρέπει να συνδυάσουμε τα όσπρια με βιταμίνη C. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με το να ρίξουμε αρκετό λεμόνι είτε τρώγοντας αμέσως μετά το γεύμα πορτοκάλι, μανταρίνι κτλ.

Το καρότο αποτελεί πολύ καλό συνδυασμό για τα όσπρια. Βράζοντας ψιλοκομμένο καρότο μαζί με τις φακές, τα φασόλια κτλ από τη μία τα κάνουμε ευκολοχώνευτα, που αποτελεί βασικό μειονέκτημα της κατανάλωσης οσπρίων, από την άλλη συμπληρώνουμε ωφέλιμες βιταμίνες στο πιάτο μας. Επίσης, το να βράζουμε τα όσπρια με μαϊντανό, άνηθο, δάφνη και άλλα "πράσινα" συνοδευτικά ενισχύουν την δράση των πολύτιμων θρεπτικών στοιχείων.

Συνδυάζοντας τα όσπρια με κάποιο δημητριακό ενισχύουμε την πρόσληψη φυτικών πρωτεϊνών τόσο των δημητριακών όσο και των ίδιων των οσπρίων. Επιπλέον, ενισχύει και την πρόσληψη ασβεστίου. Οπότε μία φέτα ψωμί είναι πολύ καλός συνδυασμός. Ο βέλτιστος δε είναι το περίφημο φακόρυζο (φακές με ρύζι).

Η λατρεμένη φέτα αποτελεί ιδανικό συνοδευτικό για τα όσπρια. Από τη μία τα θρεπτικά στοιχεία των οσπρίων δεσμεύουν τα λιπαρά της φέτας, από την άλλη ενισχύεται η πρόσληψη ασβεστίού. Επίσης, τα αλμυρά (ελιές, τουρσί, παστά όπως ρέγκα) συνδυάζονται γευστικά και θρεπτικά, καθώς περιέχουν αλάτι και μειώνουν την "γλύκα" που βγάζει το άμυλο που έχουν τα όσπρια.

Αν για αρκετούς από εμάς αυτά ακούγονται καινούρια, ενδιαφέροντα, διαφορετικά, για τους παλιότερους αποτελούν καθιερωμένες συνήθειες. Όλα έχουν την εξήγησή τους. Καλό το "τσιτσί" (το κρέας δηλαδή), τα όσπρια όμως μπορούν να μας δώσουν τις ίδιες πρωτεϊνες και πολύτιμα στοιχεία με πιο υγιεινό τρόπο. Μπορούμε να ρωτήσουμε την γιαγιά μας, μπορεί να μην ξέρει γιατί ξέρει όμως πως...