Δροσερό συνοδευτικό με γιαούρτι

Τα κρεατικά ειδικά χρειάζονται συνοδεία, αρκετά εκ των οποίων έχουν βάση το γιαούρτι και τυριά. Πέραν των κλασικών μπορεί κανείς να δοκιμάσει διάφορες παραλλαγές, όπως αυτή που μου πρότεινε ο φίλος Άλεξ.

Υλικά
1 κιλό γιαούρτι στραγγιστό
300 περίπου γραμμάρια μαγιονέζα
1 βαζάκι κόκκινες ψητές πιπεριές Φλωρίνης
1 σκελίδα σκόρδο
2 κουταλιές ξύδι
αλάτι-πιπέρι
1 κουταλιά κέτσαπ
1 κουταλιά μουστάρδα

Αρχικά χτυπάμε στο multi τις πιπεριές. Προσθέτουμε τη μαγιονέζα, το ξύδι, το σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, κέτσαπ μουστάρδα και μία κουταλιά γιαούρτι. Χτυπάμε καλά.
Αδειάζουμε το μείγμα σε ένα μπολ. Προσθέτουμε το υπόλοιπο γιαούρτι και ανακατεύουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί.
Βάζουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον μισή ώρα. Αν είναι λίγο παραπάνω νερουλό ίσως χρειαστεί να προσθέσουμε γιαούρτι.
Σερβίρεται ως συνοδευτικό ή αλοιφή στο ψωμί.

ΥΓ Τα υλικά είναι κατ'αναλογία. Αν θέλετε μικρότερες μερίδες προσαρμόστε ανάλογα.

Ελληνικός, τούρκικος, αραβικός καφές

Για μένα ο ελληνικός καφές είναι μία από τις αγαπημένες μικρές απολαύσεις. Συνήθως είναι ο πρώτος καφές που πίνω το πρωί στο σπίτι, ενώ συχνά τον προτιμώ και όταν κάθομαι σε κάποια καφετέρια που θυμίζει λίγο προς το παραδοσιακότερο. Επίσης, για μένα δεν έχει εποχικότητα, τον προτιμώ και καλοκαίρι. Ίσως είναι το άρωμα που σε ξυπνάει, η ιεροτελεστία, δεν ξέρω ακριβώς γιατί. Έτσι είναι οι ιεροτελεστίες, δεν έχουν πάντα νόημα.

Σε παλιότερο ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, τούρκος καφετζής μου είχε πει ένα μικρό μυστικό. Όταν ο καφές στο μπρίκι πάει να φουσκώσει στο πλάι, το σηκώνουμε για μερικά δευτερόλεπτα και τον ξαναβάζουμε μετά. Αυτό επαναλαμβάνεται 3 φορές, σαν βάφτισμα. Πόση αξία έχει η κίνηση αυτή δεν ξέρω ή αν έχει σημασία να είναι 3 φορές, 4 ή 13. Το θέμα είναι ότι απολαμβάνω την διαδικασία και το καϊμάκι που δημιουργείται.

Όταν παραγγέλνουμε καφέ σε καφετέρια πάντα καλό είναι να ρωτάμε αν τον κάνουν σε μπρίκι ή στη μηχανή. Στη μηχανή επειδή δεν προλαβαίνει να δώσει τα αρώματά του, καταλήγει να είναι ένα νεροζούμι. Αποφύγετε. Ακόμη καλύτερη είναι η αίσθηση όταν τον σερβίρουν με το μπρίκι και να γεμίζει ο καθένας όσο και όποτε θέλει. Ο καλύτερος τρόπος παρασκευής είναι στη χόβολη, αφού η άμμος κατανέμει τη θερμότητα ομοιόμορφα. Εναλλακτικά στο μπρίκι αλλά σε χαμηλή θερμοκρασία. Δε θέλει βιασύνη, ειδικά ο ελληνικός καφές. Μεράκι θέλει και υπομονή. Δε χρειάζεται να βράσει, τότε καταστρέφεται το καϊμάκι, αρκεί ίσα-ίσα να φουσκώσει.

Ο αραβικός καφές (που είναι πιθανότατα η αυθεντική εκδοχή) έχει μέσα και κάρδαμο. Η διαφορά ελληνικού και τούρκικου είναι αμελητέα, περισσότερο το λέμε έτσι για εθνικιστικούς λόγους. Ψάχνοντας βρήκα ότι υπάρχει μια μικρή διαφορά στο καβούρντισμα και στο κόψιμο του καφέ, ο ελληνικός είναι πιο ψιλός. Παρεμπιπτόντως, για περισσότερο αυθεντική εμπειρία καλό είναι να προτιμάει κανείς φρεσκοκομμένο από καφεκοπτείο. Έχουν βελτιωθεί και οι συσκευασμένοι αλλά όχι τόσο. Ο ελληνικός διατηρείται καλύτερα στο ψυγείο όταν έχει ανοιχτεί, μέσα σε μεταλλικό ή γυάλινο βαζάκι.

Παλιότερα μέσα στον καφέ προσθέτανε κανέλα ή γαρύφαλο για γεύση. Έχω δοκιμάσει έτοιμο τέτοιο και ήταν αρκετά καλός, διαφορετικός. Επίσης, μου είπανε για μια πρέζα μαύρο πιπέρι λίγο πριν αρχίσει να φουσκώνει. Άλλες προσθήκες, πέρα από τη ζάχαρη, ήταν το αλεσμένο ρεβύθι που βάζανε παλιότερα, μάλλον χάριν οικονομίας όταν ο καφές ήταν ιδιαίτερος καφές.

Πώς θα τον πει κανείς δεν έχει τόση σημασία, όσο το πώς θα τον πιει τον καφέ του. Μην ξεχνάμε ότι είναι μια απόλαυση και οι απολαύσεις θέλουν πάντα το χρόνο και το μεράκι τους. Καλύτερη συνοδεία για τον καφέ ένα μικρό λουκούμι και ένα ποτήρι παγωμένο νερό.

ΥΓ Η ανάρτηση προέκυψε ως έμπνευση από σχετική συζήτηση που είχαμε στο twitter.

Κοτόπουλο κριθαράκι στη γάστρα

Άλλος ένας τρόπος να κάνει κανείς γιουβέτσι.

Υλικά
3 κομμάτια κοτόπουλο (κατά προτίμηση μπουτάκια)
1,5 κούπα κριθαράκι μέτριο
3 ντομάτες
1 κρεμμύδι ξερό μεγάλο
λάδι-αλάτι-πιπέρι
1 κύβος ζωμός κότας

προαιρετικά
κανέλα ή γαρύφαλο για μυρωδιά
τριμμένο τυρί που να λιώνει (ό,τι μας βρίσκεται)
μισό ποτήρι κρασί

Αρχικά τρίβουμε τις ντομάτες στο multi να είναι έτοιμες.
Ξεπλένουμε το κοτόπουλο, ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι. Ζεσταίνουμε το τηγάνι με λίγο λάδι.

Τσιγαρίζουμε ελαφρώς το κρεμμύδι και ρίχνουμε το κοτόπουλο ίσα-ίσα να ροδίσει.
Λιώνουμε τον κύβο μέσα σε μια κούπα ζεστό νερό.

Όταν ροδίσει, βάζουμε κοτόπουλο και κρεμμύδι στη γάστρα. Προσθέτουμε το κριθαράκι, το κρεμμύδι, το νερό με το ζωμό, τις ντομάτες, αλατίζουμε και ρίχνουμε το πιπέρι. Αν θέλουμε, προσθέτουμε κρασί και το μυρωδικό μας (κανέλα ή γαρύφαλο).

Βάζουμε τη γάστρα στο φούρνο για μία περίπου ώρα στους 220. Όταν περάσει η ώρα, σβήνουμε το φούρνο, ανοίγουμε το καπάκι και ρίχνουμε το τριμμένο τυρί. Το αφήνουμε μέσα στο φούρνο κλειστό ώστε να λιώσει το τυρί.

Σερβίρεται ζεστό. Καλή μας όρεξη!

Μεζές με καβουρόψιχα

Η επιστροφή στη βάση σημαίνει και επιστροφή στις καλές συνήθειες, δηλαδή όσπρια, σαλάτες, φρούτα και μαγείρεμα γενικότερα. Ανάμεσα στα άλλα έρχονται και ιδέες της στιγμής για μεζεδάκια και συνοδευτικά.

Υλικά
μερικά sticks καβουρόψιχας τύπου σουρίμι
1 μέτριο ξερό κρεμμύδι
3 μέρη μαγιονέζα- 1 μέρος κέτσαπ- 1 μέρος λεμόνι

Ψιλοκόβουμε καβουρόψιχα (που έχουμε ξεπλύνει) και κρεμμύδι.
Χτυπάμε τη μαγιονέζα με την κέτσαπ και το λεμόνι. Η κέτσαπ είναι για προσθέσει λίγη γλυκάδα. Ανακατεύουμε και το μεζεδάκι είναι έτοιμο!

Καλή μας όρεξη.

ΥΓ Όταν το έγραφα στο twitter, αντί για καβουρόψιχα έγραψα καψουρόψιχα. Άτιμη ζωή, με ένα σαρδάμ τα ανατρέπεις όλα!
ΥΓ1 Παλιότερη έμπνευση για καβουροσαλάτα με ζυμαρικά.

Ζυμαρικά με λάδι, σκόρδο και καυτερή πιπεριά

Γυρνώντας από τις διακοπές είναι μια καλή εποχή για ξεσκαρτάρισμα των τροφίμων που έχουμε περισσέψει μέχρι να έρθει η ώρα για τις νέες προμήθειες. Οπότε σ'αυτές τις περιπτώσεις κανείς αυτοσχεδιάζει.

Υλικά

1/2 πακέτο ζυμαρικά (συνήθως μακαρόνια)

3 κουταλιές λάδι

3 σκελίδες σκόρδο

2 καυτερές πιπεριές

προαιρετικά

κουκουνάρι

μαϊντανός

Ξεκινάμε να βράσουμε τα ζυμαρικά σε αρκετά αλατισμένο νερό. 1'-2' πριν βράσουν τελείως τα αποσύρουμε.

Αφού έχουμε ψιλοκόψει σκόρδο και πιπεριές, ρίχνουμε το λάδι στο τηγάνι και το καίμε σε πολύ χαμηλή φωτιά. Προσθέτουμε σκόρδο - πιπεριές. Δε χρειάζεται να μαυρίσει το σκόρδο. Προσθέτουμε ένα ποτήρι νερό από αυτό που έβρασαν τα ζυμαρικά και προσθέτουμε κι αυτά.

Προς το τέλος προσθέτουμε το κουκουνάρι. Τα ζυμαρικά "πίνουν" το νερό και το λάδι και παίρνουν γεύση.

Στο τέλος σερβίρουμε με τον μαϊντανό πασπαλισμένο. Μπορούμε να προσθέσουμε και τυρί τριμμένο, αν θέλουμε. Συνολικά η προετοιμασία δε μας παίρνει πάνω από 15'.

Καλή μας όρεξη!