Συνταγή για κουλουράκια πρέτσελ

Συνταγή για ζεστά κουλουράκια πρέτσελ (Bretzel) για τα γεύματα του χειμώνα.

Υλικά

• 2 κ.σ. βούτυρο
• 1,5 κ.σ. ζάχαρη
• 3/4 κ.γ.. αλάτι 
• 4 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις 
• 2,5 κ.γ. μαγιά ξηρή - και μία κούπα χλιαρό νερό για να την διαλύσουμε
• 1,5 κ.σ. μαγειρική σόδα
• 4 κούπες νερό
• αυγό για επάλειψη
• αλάτι χοντρό για το τελείωμα

Διαλύουμε την μαγιά σε χλιαρό νερό σε ένα μικρό δοχείο. Προσθέτουμε ελάχιστη ζάχαρη για να την ενεργοποιήσουμε. Χρειάζεται περίπου 5 λεπτά. 

Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε το βούτυρο, την ζάχαρη, το αλάτι και το αλεύρι. Προσθέτουμε την μαγιά στο μείγμα με το αλεύρι και ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μία ζύμη μαλακή που δεν κολλάει στα χέρια. 

Σκεπάζουμε και αφήνουμε να φουσκώσει για 45 λεπτά με μία ώρα. 

Χωρίζουμε την ζύμη σε 12 μπαλάκια. κάνουμε το κάθε μπαλάκι λεπτό κορδόνι και σχηματίζουμε τα μπρέτσελ. Αν θέλουμε τα αφήνουμε λίγο να σταθούν. 

Σε κατσαρόλα βάζουμε 4 κούπες νερό να βράσει με την μαγειρική σόδα.

Μόλις βράσει, χαμηλώνουμε την φωτιά ώστε να σιγοβράζει. Προσκετικά βυθίζουμε ένα ένα τα μπρέτσελ στο νερό με μία τρυπητή κουτάλα. Τα αφήνουμε περίπου 1 λεπτό στο νερό. 

Αφού κάνουν όλα το μπάνιο τους, περιμένουμε λίγο να κρυώσουν. Ανακατεύουμε το αυγό με ένα κουταλάκι γλυκού νερό και περνάμε μία στρώση στο κάθε ψωμάκι. 

Πασπαλίζουμε με χοντρό αλάτι και ψήνουμε στους 200 βαθμούς για 12-15 λεπτά.

Καλή μας όρεξη!

Ομελέτα με σπαράγγια

Η κλασική ομελέτα είναι πιάτο το οποίο παίρνει πολλές παραλλαγές και προσθήκες. Τα σπαράγγια, από την άλλη, είναι υποτιμημένο λαχανικό, παρόλο που είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά. Ένας ιδανικός τρόπος να τα μαγειρέψει κανείς είναι σε ομελέτα.

Υλικά
2 αυγά ανά άτομο
5-6 σπαράγγια καθαρισμένα
ελαιόλαδο
αλάτι, πιπέρι

Αν τα σπαράγγια είναι φρέσκα, χρειάζονται οπωσδήποτε καθάρισμα και ελαφρύ βράσιμο. Βασικός κανόνας είναι ότι κόβουμε πάντα τις κορυφές τους. Υπάρχει και η επιλογή να έχουμε έτοιμα, βρασμένα σπαράγγια σε βαζάκι. Σ'αυτή τη συνταγή χρησιμοποίησα τον εύκολο δρόμο.

Κόβουμε τα σπαράγγια σε μικρά κομμάτια. Εδώ βοήθησε το ψαλίδι που μου είχανε στείλει πρόσφατα από τα Είδη σπιτιού Zoulovits (ευχαριστώ και πάλι). Παράλληλα, σπάμε τα αυγά, τα χτυπάμε.

Ζεσταίνουμε λίγο το λάδι και προσθέτουμε τα σπαράγγια. Αφού τσιγαριστούν ελαφριά, προσθέτουμε τα αυγά. Ρίχνουμε αλάτι και πιπέρι - αν θέλουμε φυσικά και βότανα. Προσοχή στο αλάτι, καθώς τα σπαράγγια έχουν μια τάση να γλυκίζουν. Γυρίζουμε και από τις 2 πλευρές. Προσωπικά προτιμώ την ομελέτα μου χωρίς να έχει "αρπάξει" ώστε να γεύομαι τόσο το αυγό όσο και τα πρόσθετα.

Καλή μας όρεξη!

Πώς ζυγίζουμε την κολοκύθα;

Λιγότερο από ένα μήνα πριν είχα ανεβάσει την επί 3,5 ώρες προσπάθειά μου να κόψω και να καθαρίσω την κολοκύθα τούμπανο που μου είχανε στείλει. Αφού την έκοψα και την τεμάχισα, την έβαλα σε σακουλάκια στην κατάψυξη για να διατηρηθεί μέχρι τις μαγειρικές μου εμπνεύσεις. Κάπου εκεί ανάμεσα είχα γράψει ένα σχόλιο σχετικά με τις ποσότητες που πρέπει να έχει κάθε σακουλάκι, έτσι ώστε κάθε φορά να μπορούμε να αποψύξουμε ακριβώς όσο μας χρειάζεται. Ελλείψει κάποιας ζυγαριάς ως τώρα έκανα αυτή τη δουλειά με το μάτι, υπολογίζοντας στο περίπου.

Λίγες μέρες μετά, είτε από σύμπτωση είτε όχι, επικοινώνησαν μαζί μου από τα Είδη Σπιτιού Zoulovits και μου εξέφρασαν την επιθυμία τους να μου στείλουν κάποια από τα είδη τους για την κουζίνα, να τα δοκιμάσω και να τα αξιολογήσω, χωρίς να ξέρω ποια προϊόντα θα μου στείλουν. Μετά την αναφορά του ονόματος, έψαξα στη σελίδα τους και βρήκα αρκετά πράγματα που θα με ενδιέφεραν για την κουζίνα μου. Δύο μέρες πριν, ένα δέμα έφτασε στην πόρτα μου. Ανοίγοντας την σακούλα, η έκπληξη και η σύμπτωση συναντήθηκαν, καθώς ένα από τα τρία αντικείμενα που μου είχαν στείλει ήταν μία ηλεκτρονική ζυγαριά! Τα άλλα δύο ήταν ένα ψαλίδι με πέντε λεπίδες και μία κουτάλα σερβιρίσματος σε όμορφο σχήμα.

Η ζυγαριά ξέρω σίγουρα πού θα χρησιμοποιηθεί, καθώς η κολοκυθόσουπα με περιμένει! Περισσότερα για τις συνταγές, σύντομα στην κουζίνα μου!

ΥΓ Ευχαριστώ και πάλι τους ανθρώπους από τα Είδη Σπιτιού Zoulovits για την προσφορά τους!

Φασολάκια λαδερά

Καλά τα κρέατα, καλά και τα ψάρια, αλλά το στομάχι θέλει πού και πού κανένα λαδερό. Φασολάκια κατεψυγμένα είχα στο ψυγείο, κάποιες ντομάτες ώριμες, φρέσκο ψωμί πήρα, τι έμενε λοιπόν;

Υλικά για 2 μερίδες

450-500 γραμ. φασολάκια κατεψυγμένα

2 μεσαίες ντομάτες ώριμες

1 μικρό ξερό κρεμμύδι

αλάτι - πιπέρι

ελαιόλαδο

1-2 δάχτυλα κόκκινο κρασί

Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι και το τσιγαρίζουμε ελαφρά με το ελαιόλαδο σε μικρή κατσαρόλα. Κατόπιν προσθέτουμε τα κατεψυγμένα φασολάκια, στα οποία δεν έχουμε κάνει απόψυξη.

Χωρίς να τα ανακατεύουμε για να μην τα σπάσουμε, κλείνουμε το καπάκι για λίγο και τα αφήνουμε για να λιώσει ο πάγος.

Τρίβουμε τις ντομάτες στο multi. Προσθέτουμε στην κατσαρόλα μαζί με το αλάτι και το πιπέρι. Η αρχική συνταγή έλεγε να βάλω και νερό, όμως τα υγρά από πάγο και ντομάτες ήταν αρκετά, οπότε πρόσθεσα απλώς λίγο κόκκινο κρασί για τη γεύση.

Το αφήνουμε αρκετή ώρα σε μέτρια φωτιά με μισάνοιχτο καπάκι. Δοκιμάζουμε να δούμε πόσο "τσιμπάνε" στο στόμα τα φασολάκια. Όταν αρχίσουν και είναι μαλακά, σβήνουμε και αφήνουμε να κρυώσει.

Σερβίρονται οπωσδήποτε με ψωμί για βουτιές και φυσικά φέτα!

Καλή μας όρεξη!

ΥΓ Η φωτογραφία είναι επίτηδες ρετρό για να θυμίζει μαμαδίστικο φαγητό!

Καθαρίζοντας την κολοκύθα...τούμπανο!

Λίγες μέρες πριν ο πατέρας μου έστειλε από το μποστάνι του μία μεγάλη κολοκύθα, μαζί με κάποιες άλλες προμήθειες. Οι λοιπές προμήθειες καταναλώθηκαν, η κολοκύθα έμεινε. Επειδή ακόμη όρεξη για κολοκυθόσουπα δεν έχουμε, είπα να την κόψω, να την καθαρίσω και να την καταψύξω.

Η κολοκύθα μας βάρους περίπου 16 κιλών.

Αρχικά την έκοψα με τη βοήθεια 2 μεγάλων μαχαιριών. Αρκετά κουραστική δουλειά, καθώς η κολοκύθα ήταν αρκετά μεγάλη.

Έπειτα αρχίζουμε να την κόβουμε σε μικρότερες φέτες. Με το μαχαίρι καθαρίζουμε τη φλούδα ενώ με τη βοήθεια ενός μεγάλου κουταλιού ξύνουμε το εσωτερικό για να φύγουν οι ίνες και να μείνει το κυρίως κομμάτι.

Τη μισή κολοκύθα την έκοψα σε κύβους. Οι κύβοι να μην είναι πολύ μεγάλοι ώστε να είναι καλύτερα διαχειρίσιμοι αργότερα. Τα σπόρια δεν τα πετάμε, αλλά τα βάζουμε σε ένα δοχείο με νερό - θα εξηγήσουμε μετά γιατί. Να έχετε κοντά το καλάθι με τα απορρίμματα γιατί πετάμε πολύ πράγμα κατά την διαδικασία.

Αφού τα κομμάτια κόπηκαν σε κύβους, τα βάζουμε σε σακουλάκια τροφίμων, τα δένουμε και τα βάζουμε στην κατάψυξη. Διατηρούνται 2-3 μήνες. Καλό είναι να γνωρίζουμε τι ποσότητες έχουμε αποθηκεύσει, ώστε κάθε φορά να αποψύχουμε ακριβώς όση ποσότητα χρειαζόμαστε. Το πρόβλημα για μένα είναι ότι δυστυχώς δεν έχω κάποιο τρόπο να τις ζυγίζω, οπότε οι ποσότητες είναι κατά προσέγγιση.

Την υπόλοιπη μισή κολοκύθα αποφάσισα να την αποθηκεύσω με άλλο τρόπο. Αφού τα κομμάτια κόπηκαν και πάλι σε κύβους, τα έβαλα να βράσουν σε ζεματιστό νερό. Δε χρειάζεται πολλή ώρα, ίσα-ίσα για να μαλακώσουν. Αφού μαλακώσουν, τα λιώνουμε με ένα πηρούνι για να γίνουν πουρές. Εναλλακτικά, τα χτυπάμε στο multi.

Σε αυτή τη μορφή αποθηκεύονται πιο εύκολα και διατηρούνται λίγο παραπάνω, περίπου 4-6 μήνες. Υπάρχουν αρκετές συνταγές που περιλαμβάνουν πουρέ κολοκύθας.

Τα σπόρια που μαζέψαμε, αφού τα απαλλάξουμε από τις ίνες, τα απλώνουμε να στεγνώσουν. Έπειτα, μπορούμε να τα ψήσουμε ή να τα φάμε ωμά. Σε κάποιες συνταγές (κυρίως σαλάτες) χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα. Τίποτε δεν πάει χαμένο!

ΥΓ Η όλη διαδικασία μου πήρε λίγο πάνω από 2 ώρες. Αρκετά επίπονη, το αποτέλεσμα όμως με τις κολοκυθόπιτες και τις κολοκυθόσουπες αποζημιώνει για την ταλαιπωρία!