Παπαγάλε, θες καφέ;

Ένα μήνα περίπου πριν σε πρωινή συζήτηση στο twitter πιάσαμε κουβέντα με κάποια παιδιά για τον ελληνικό καφέ. Από τη συζήτηση αυτή μου ήρθε η ιδέα για μια ανάρτηση για τον ελληνικό καφέ, τις μικρές και μεγαλύτερες απολαύσεις του. Δύο μέρες μετά τη σχετική ανάρτηση μου ήρθε ένα email από το τμήμα μάρκετινγκ του Λουμίδη Παπαγάλου αν ενδιαφέρομαι για την αποστολή κάποιου ενημερωτικού υλικού και δειγμάτων, επιδεικνύοντας καλά αντανακλαστικά. Φαίνεται ότι οι εταιρίες παρακολουθούν αρκετά στενά τα social media, είναι ο νέος τρόπος διαφήμισης και προώθησης. Ασφαλώς και δέχτηκα.

2 περίπου εβδομάδες μετά χτύπησε το κουδούνι μου μια μεταφορική που έφερε ένα δέμα.

Μέσα στο κουτί υπήρχε άλλα ένα κουτί καθώς και ένα δοχείο.

Άνοιγα πρώτα το δοχείο. Είχε μία συσκευασία κλασικού ελληνικού καφέ και μία κουπάτου. Επίσης είχε ένα πινέλο. Ψάχνοντας λίγο στο διαδίκτυο ανακάλυψα ότι είναι η νέα διαφημιστική καμπάνια του Λουμίδη Παπαγάλου με τίτλο Βάλε ένα χεράκι και στόχο την ανάδειξη παραδοσιακών καφενείων και την διατήρησή τους. Το πινέλο και το δοχείο είναι συμβολισμός στο να τα βάψουμε ξανά δίνοντάς τους ζωντάνια.

Άνοιξα και το άλλο κουτί. Είχε μέσα περισσότερα πράγματα, άλλες δύο συσκευασίες καφέ, πιατάκι και κούπα για καφέ, ένα μπρίκι και ένα stickάκι με σήμα τον Παπαγάλο!

Φυσικά, έσπευσα να δοκιμάσω το νέο μου μπρίκι, το οποίο έχει σχήμα που βοηθάει στην παρασκευή καφέ, καθώς λεπταίνει όσο προχωρά στο στόμιο.

Ακολουθώντας τη συνήθη ιεροτελεστία του ελληνικού καφέ, το καϊμάκι πέτυχε.

Η κριτική τώρα. Ο παραδοσιακός καφές έχει τη γνωστή γεύση του Λουμίδη Παπαγάλου, που είναι από τα πιο παλιά και αναγνωρίσιμα brands στο κομμάτι του καφέ. Η περιέργειά μου ήταν να δοκιμάσω τον κουπάτο. Η ιδέα είναι ότι το ειδικό χαρμάνι του κουπάτου είναι έτσι ώστε όσοι θέλουν να πίνουν σε κούπα τσαγιού ή άλλου καφέ να μη χάνουν από τη γεύση, βάζοντας την ίδια ποσότητα. Από πλευράς μάρκετινγκ ακούγεται καλή ιδέα. Από πλευράς εφαρμογής προσωπικά το αποτέλεσμα δε μου έκανε κάποια ιδιαίτερη εντύπωση. Εξακολουθώ να προτιμώ τον κλασικό, μόνο ή διπλό, ελληνικό καφέ, όπως τον έχω συνηθίσει και μου αρέσει. Επίσης, πιστεύω ότι ο φρεσκοκομμένος καφές από καφεκοπτείο είναι ένα κλικ πιο πάνω σε άρωμα και γεύση από οποιονδήποτε συσκευασμένο. Εντούτοις, οι συσκευασμένοι θεωρώ ότι διατηρούνται περισσότερο διάστημα, ενώ η εικόνα του γνωστού παπαγάλου - σήμα της εταιρίας είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα και φέρνει στο νου ωραίες αναμνήσεις. Πρόσφατα μιλούσα με γνωστή μου που έφευγε εξωτερικό για δουλειά και σκόπευε να πάρει μαζί της ορισμένα σακουλάκια για να έχει να πίνει!

ΥΓ Η εταιρία Nestle δε ζήτησε να γράψω γι αυτή την αποστολή, μόνο να δοκιμάσω. Η δημοσίευση είναι επιλογή μου, κάτι που επιθυμώ να κάνω σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις. Θεωρώ ότι η ειλικρίνεια είναι σημαντικό στοιχείο όπως και η διαφάνεια, όπως είχα γράψει σε παλιότερη ανάρτηση. Τους ευχαριστώ για τη σχετική επικοινωνία και αποστολή.

ΥΓ1 Πολύ παλιότερη ανάρτηση σχετικά με επιπλέον χρήσεις του ελληνικού καφέ.

ΥΓ2 Για να διατηρούνται καλύτερα τα αρώματα του καφέ, μετά το άνοιγμα καλύτερα να τον βάζει κανείς στο ψυγείο μέσα σε μεταλλικό κουτάκι.

Ελληνικός, τούρκικος, αραβικός καφές

Για μένα ο ελληνικός καφές είναι μία από τις αγαπημένες μικρές απολαύσεις. Συνήθως είναι ο πρώτος καφές που πίνω το πρωί στο σπίτι, ενώ συχνά τον προτιμώ και όταν κάθομαι σε κάποια καφετέρια που θυμίζει λίγο προς το παραδοσιακότερο. Επίσης, για μένα δεν έχει εποχικότητα, τον προτιμώ και καλοκαίρι. Ίσως είναι το άρωμα που σε ξυπνάει, η ιεροτελεστία, δεν ξέρω ακριβώς γιατί. Έτσι είναι οι ιεροτελεστίες, δεν έχουν πάντα νόημα.

Σε παλιότερο ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη, τούρκος καφετζής μου είχε πει ένα μικρό μυστικό. Όταν ο καφές στο μπρίκι πάει να φουσκώσει στο πλάι, το σηκώνουμε για μερικά δευτερόλεπτα και τον ξαναβάζουμε μετά. Αυτό επαναλαμβάνεται 3 φορές, σαν βάφτισμα. Πόση αξία έχει η κίνηση αυτή δεν ξέρω ή αν έχει σημασία να είναι 3 φορές, 4 ή 13. Το θέμα είναι ότι απολαμβάνω την διαδικασία και το καϊμάκι που δημιουργείται.

Όταν παραγγέλνουμε καφέ σε καφετέρια πάντα καλό είναι να ρωτάμε αν τον κάνουν σε μπρίκι ή στη μηχανή. Στη μηχανή επειδή δεν προλαβαίνει να δώσει τα αρώματά του, καταλήγει να είναι ένα νεροζούμι. Αποφύγετε. Ακόμη καλύτερη είναι η αίσθηση όταν τον σερβίρουν με το μπρίκι και να γεμίζει ο καθένας όσο και όποτε θέλει. Ο καλύτερος τρόπος παρασκευής είναι στη χόβολη, αφού η άμμος κατανέμει τη θερμότητα ομοιόμορφα. Εναλλακτικά στο μπρίκι αλλά σε χαμηλή θερμοκρασία. Δε θέλει βιασύνη, ειδικά ο ελληνικός καφές. Μεράκι θέλει και υπομονή. Δε χρειάζεται να βράσει, τότε καταστρέφεται το καϊμάκι, αρκεί ίσα-ίσα να φουσκώσει.

Ο αραβικός καφές (που είναι πιθανότατα η αυθεντική εκδοχή) έχει μέσα και κάρδαμο. Η διαφορά ελληνικού και τούρκικου είναι αμελητέα, περισσότερο το λέμε έτσι για εθνικιστικούς λόγους. Ψάχνοντας βρήκα ότι υπάρχει μια μικρή διαφορά στο καβούρντισμα και στο κόψιμο του καφέ, ο ελληνικός είναι πιο ψιλός. Παρεμπιπτόντως, για περισσότερο αυθεντική εμπειρία καλό είναι να προτιμάει κανείς φρεσκοκομμένο από καφεκοπτείο. Έχουν βελτιωθεί και οι συσκευασμένοι αλλά όχι τόσο. Ο ελληνικός διατηρείται καλύτερα στο ψυγείο όταν έχει ανοιχτεί, μέσα σε μεταλλικό ή γυάλινο βαζάκι.

Παλιότερα μέσα στον καφέ προσθέτανε κανέλα ή γαρύφαλο για γεύση. Έχω δοκιμάσει έτοιμο τέτοιο και ήταν αρκετά καλός, διαφορετικός. Επίσης, μου είπανε για μια πρέζα μαύρο πιπέρι λίγο πριν αρχίσει να φουσκώνει. Άλλες προσθήκες, πέρα από τη ζάχαρη, ήταν το αλεσμένο ρεβύθι που βάζανε παλιότερα, μάλλον χάριν οικονομίας όταν ο καφές ήταν ιδιαίτερος καφές.

Πώς θα τον πει κανείς δεν έχει τόση σημασία, όσο το πώς θα τον πιει τον καφέ του. Μην ξεχνάμε ότι είναι μια απόλαυση και οι απολαύσεις θέλουν πάντα το χρόνο και το μεράκι τους. Καλύτερη συνοδεία για τον καφέ ένα μικρό λουκούμι και ένα ποτήρι παγωμένο νερό.

ΥΓ Η ανάρτηση προέκυψε ως έμπνευση από σχετική συζήτηση που είχαμε στο twitter.

Επιπλέον χρήσεις του ελληνικού καφέ

Ο ελληνικός καφές, ειδικά όταν είναι φρεσκοκομμένος, έχει ιδιαίτερο άρωμα. Ακόμη και όσοι δεν τον πίνουν, ομολογούν ότι η μυρωδιά που αναδύεται από ένα σακουλάκι ελληνικό καφέ είναι σίγουρα ιδιαίτερη. Η συνηθισμένη του χρήση είναι να τον πιείς στο ποτήρι... Υπάρχουν όμως και άλλες χρήσεις;

Συχνά-πυκνά τα ψυγεία μας γεμίζουν μυρωδιές είτε από φαγητά είτε γενικότερα. Μυρωδιές που δύσκολα φεύγουν καθότι είναι ελαφρώς αντιοικονομικό και αντιοικολογικό να έχουμε την πόρτα ανοιχτή να αερίζεται. Ένα σακουλάκι ελληνικό καφέ στο ψυγείο μπορεί να βοηθήσει. Έχει την ιδιότητα να ελαχιστοποιεί τις μυρωδιές. Τώρα πώς ακριβώς γίνεται αυτό δεν μπορεί κανείς να πει με ακρίβεια. Εφαρμόστε το πάντως.

Επίσης, όταν κόβουμε κρεμμύδια, σκόρδα κτλ τα χέρια μας έχουν την τάση να μυρίζουν όσο και αν τα πλένουμε. Τρίβοντας τα χέρια μας με μια πρέζα ελληνικό καφέ, η κρεμμυδίλα απομακρύνεται. Η ιδιαιτερότητα της μυρωδιάς του καφέ χρησιμοποιείται και στην αρωματοποιϊα. Οι αισθητήρες της μύτης μετά από 2-3 αρώματα δεν μπορούν εύκολα να ξεχωρίσουν τις διαφορές. Οπότε μετά από τρεις εναλλαγές οι ειδικοί ουδετεροποιούν τις μυρωδιές μυρίζοντας για μερικά δευτερόλεπτα κομμένο καφέ! Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει αν έχουμε την αίσθηση έντονης μυρωδιάς χωρίς προφανή αιτία. Μυρίστε άφοβα!

Τέλος, το ίζημα (κατακάθι) που περισσεύει από τον ελληνικό καφέ αποτελεί πρώτης τάξης λίπασμα. Γι αυτό λοιπόν αδειάστε το στις γλάστρες σας αντί για τον νεροχύτη.

Αυτά για τις επιπλέον χρήσεις του ελληνικού καφέ. Αν έχετε να προσθέσετε κάποια, ευπρόσδεκτοι!

ΥΓ Για την προέλευση του καφέ ερίζουν χώρες. Στην Τουρκία λέγεται τούρκικος, εδώ ελληνικός, στην Κύπρο κυπριακός, στην Αίγυπτο αραβικός και πάει λέγοντας. Το θέμα δεν είναι πως θα τον πεις, αλλά πώς θα τον πιεις...